Wieloletni portret włamywacza i rabusia bankowego Bernharda Kimmela, który w latach 60. zasłynął jako „Al Capone Palatynatu”, wraz ze swoim gangiem rozbijając w ciągu jednej nocy nawet trzy sejfy. Reżyser Peter Fleischmann poznał Kimmela w 1970 roku, gdy ten właśnie zakończył odbywanie pierwszej, trwającej niemal dziesięć lat kary więzienia. Przeprowadził z nim wywiad i zaprzyjaźnił się z nim. Kimmel wznowił przestępczą działalność aż do 1982 roku, kiedy po napadzie na kasę oszczędnościową zastrzelił policjanta, a drugiego ranił tak ciężko, że ten został sparaliżowany od pasa w dół — była to ciężka próba przyjaźni między reżyserem a rabusiem, który stał się mordercą. Kimmel został skazany na dożywocie, ale po 22 latach zwolniono go warunkowo — a Fleischmann dokończył swój portret.