W swoim pierwszym pełnometrażowym dokumencie, EMBERS, Tamara Stepanyan pragnie uczcić pamięć swojej zmarłej babci, po której otrzymała imię. Stepanyan odwiedza rodzinne miasto starszej Tamary w Armenii, gdzie spędza czas z kręgiem przyjaciół babci. Rozmawiają oni o wspomnieniach z codziennego życia z Tamarą, odsłaniając przy tym swoje poglądy ideologiczne i polityczne. W miarę rozwoju rozmów wyłania się dialog między przeszłością a teraźniejszością — między dzisiejszą Tamarą a Tamarą sprzed dwóch pokoleń, której życie ukształtowały doświadczenia z czasów II wojny światowej. Choć głównej bohaterki filmu nie ma już wśród żywych, jej obecność jest wyraźnie odczuwalna dzięki wpływowi, jaki wywarła na tych, którzy ją przeżyli. Żałoba Stepanyan po stracie bliskiej jej osoby jest niezwykle widoczna; stawia ona czoła temu smutkowi, składając świetlisty hołd niezwykłej kobiecie.