Nakręcony na Patmos w maju 1999 roku, jest to ostatni rok Roberta Laxa w Grecji, mniej więcej ostatni rok jego życia. Przez 21 minut widać tylko głowę Laxa i jego prawą dłoń, w której trzyma coś w rodzaju drewnianej laski (laskę do chodzenia czy… kij od miotły?!). Ma na sobie granatową dzianą czapkę. Jedyny ruch to ruch jego oczu oraz ledwie zauważalne poruszenia głową. Lax nie patrzy w kamerę, jego oczy są przeważnie spuszczone, ale nie śpi i jest świadomy, obserwuje i czeka, a widz zostaje wciągnięty w jego głęboką nieruchomość. Wszyscy, którzy mieli okazję spotkać Laxa za jego życia, uważają to za szczególny uśmiech losu. Mówią, że od tamtej chwili stał się częścią ich ciał i dusz, jak gdyby spotkali prawdziwego świętego. My Eye Your Eye przypomina przebywanie w obecności świętości. Przez 20 minut. Obserwowanie i czekanie. Zawsze chciałem lepiej wiedzieć, jaki był Bob Lax — jaki był naprawdę. Ten film to pokazuje.