„Jak mogę żyć w tej dziwnej krainie” — to wers piosenki Jamesa Phillipsa, który zmarł w wieku 36 lat, 31 lipca 1995 roku. Był kompozytorem, muzykiem, liderem zespołu oraz głosem i sumieniem pokolenia białych mieszkańców RPA. Jego muzyka narodziła się w tym samym czasie co zamieszki w Soweto, a następnie w zadziwiająco naturalny sposób połączyła się z punkową eksplozją muzyczną. Jego twórczość rozkwitała w najczarniejszych latach reżimu apartheidu, aż po świt Nowej Południowej Afryki. James był człowiekiem złożonym: samolubnym, a zarazem zdolnym do niezwykłego poświęcenia; poświęcał swój czas, a często także skromne środki, tym, którzy potrzebowali pomocy. Przyciągał ludzi, a każdy był jego przyjacielem. Prowadził też rockandrollowy styl życia; jego zamiłowanie do zabawy było legendarne, a powściągliwość obca jego naturze. Mimo częstej arogancji i braku dyscypliny pozostawił po sobie dorobek jednego z najbardziej świadomych, elokwentnych i pełnych pasji artystów, jakich wydała ta dziwna kraina.