Liz przechodzi między różnymi pomieszczeniami miasta. Bar, toaleta, pustkowie, ogród, przyczepa. W przeciwieństwie do flâneura ciało podrywające nie może być samo. Nie opuści świata, który nosi w sobie. Podąża za nią kilka spojrzeń: kobiet trzymających kamery, reżyserki. Reżyserka wysyła jej list miłosny. Reżyserka potrzebuje jej ciała podrywającego. Są częścią swoich fantazji i dzielą marzenie o tym, że miasto może zapewnić bezpieczne, zmysłowe przestrzenie. Podróżują razem, szukając pomieszczeń pomiędzy, by odnaleźć pomieszczenia swoich pragnień.