W XIV wieku Cesarstwo Bizantyjskie, jeśli nie stało jeszcze na skraju całkowitego upadku, to przynajmniej znajdowało się w stanie poważnego rozkładu i wyraźnie chyliło się ku końcowi. Głodne wilki Europy szykowały się, by pożywić się jego truchłem, a w rezultacie armia bizantyjska i jej sojusznicy nieustannie toczyli bitwy i potyczki. W tej opowieści wdowa mieszka w XIV-wiecznej bizantyjskiej wiosce Doxobus wraz z synem Xenos. Nawiązuje relację z jednym ze starszych mieszkańców wioski, a gdy rodzi jego syna, jej syn z poprzedniego małżeństwa zostaje wysłany do klasztoru.