20-letnia Monika jest krótkowzroczna i zależna od rodziny. Nieudany zabieg laserowy oczu, któremu poddaje się mimo ryzyka, pozbawia ją wzroku. Jej matka, Birgit, przytłoczona sytuacją, umieszcza ją w miejskim ośrodku dla niewidomych, gdzie Monika otrzymuje właściwą opiekę i przezwycięża depresję. Odzyskawszy siły, dąży do niezależności, co nie podoba się Birgit. Monika rozpoczyna praktykę zawodową w fizjoterapii, nawiązując nową więź ze światem i ucząc się godzić niepełnosprawność z samodzielnością.