W wieku 84 lat Lúcia Rocha zgłosiła się do szpitala w São Paulo na badania serca. Otrzymawszy wiadomość o zagrożeniu życia, Lúcia lakonicznie mówi lekarzowi: „W takim razie otwieraj”. To już drugi raz, kiedy poddaje się operacji wszczepienia bypassów. Z tego gestu narodził się dokument Abry (z y, znakiem nieświadomości, zgodnie z nomenklaturą wymyśloną przez jej syna, Glaubera Rochę). Aby opowiedzieć o swoich wspomnieniach, zaprasza reżysera Joela Pizziniego, który oferuje jej swoją miniaturową kamerę jako narzędzie wzmacniające wyobraźnię Lúcii. Abry to poetyckie zanurzenie w niezwykłym uniwersum Lúcii Rochy, odtwarzające jej drogę w brazylijskim kinie za pomocą dźwięków, obrazów i postaci, z którymi była blisko związana.