Kiedy myślimy o zniszczonych miastach podczas II wojny światowej, często zapominamy o Neapolu, ale w chwili wyzwolenia przez aliantów miasto było u kresu sił: 200 000 osób pozostawało bez dachu nad głową, a w mieście nie było prądu, transportu, żywności ani bieżącej wody. Alianci szybko dostarczyli żywność głodującej ludności i lekarstwa chorym, ale przybycie licznych wojsk i dużych zapasów doprowadziło do powstania ogromnego czarnego rynku, w który zaangażowana była niemal cała ludność. Jedna trzecia kobiet została prostytutkami, a Neapol stał się swego rodzaju Sodomą i Gomorą — miastem występku, przestępczości i chaosu, gdzie sprzedawano i kradziono wszystko, co można było sprzedać i ukraść. Co zadziwiające, Amerykanie postanowili wprowadzić italoamerykańskich przestępców na stanowiska władzy w południowych Włoszech, takich jak Vito Genovese, gangster uciekający przed oskarżeniem o morderstwo w Nowym Jorku. Genovese zaczął budować w Neapolu imperium przestępcze — po tym, jak Mussolini skutecznie stłumił przestępczość zorganizowaną we Włoszech, alianci przywrócili ją do życia. (Storyville)