„Proroctwo siódmego ognia” mówi, że „czarny wąż” sprowadzi na ziemię zagładę. Dla Winony LaDuke „czarnym wężem” są pociągi i rurociągi naftowe. Kiedy dowiaduje się, że należąca do Kanady firma Enbridge planuje poprowadzić nowy rurociąg przez ziemie jej plemienia objęte traktatem z 1855 roku, ona i jej społeczność przystępują do działania, by ocalić święte jeziora z dzikim ryżem i zachować tradycyjny rdzenny sposób życia. Organizuje coroczny duchowy przejazd konny wzdłuż planowanej trasy rurociągu, przemawia na zebraniach społeczności i podczas przesłuchań organów regulacyjnych. Winona zeznaje, że trasa rurociągu przebiega przez obszar naznaczony historyczną i współczesną traumą. Plemię uczestniczy w procesie uzyskiwania pozwoleń na budowę rurociągu, powołując się na prawa traktatowe do ochrony swoich zasobów naturalnych. LaDuke wraz ze swoim plemieniem i innymi osobami domaga się, by wpływ rurociągów na zasoby ludności plemiennej został uwzględniony w procesie uzyskiwania pozwoleń.