Wzrok, podobnie jak inne zmysły, jest w równym stopniu kwestią osobistego doświadczenia, co braku możliwych porównań. Skąd możemy wiedzieć, co widzą inni i w jaki sposób? Jak możemy opisywać, skoro punkty odniesienia nieustannie nam umykają? Od dzieciństwa zagrożony ślepotą Manuel von Stürler żyje w lęku przed tym losem i tym stanem; jego pragnienie widzenia (Fureur de voir) odtwarza inicjacyjną podróż w głąb uniwersum wzroku i zmysłów, ku definicji ciemności albo nicości.