„4000 shots pomaga mi określić swoje miejsce wobec historii, której nie przeżyłem bezpośrednio, ale od której pochodzę. Historii pełnej najbardziej traumatycznych epizodów, do których docieram raczej poprzez lektury, a w mniejszym stopniu przez własne ciało, poprzez instynktowną reakcję, która jest mi bliska. To, jak reaguję na to, co mnie porusza, co budzi we mnie odrazę lub czego głęboko pragnę, wyznacza sposób, w jaki się poruszam. Określa polityczne wykorzystanie mojego istnienia. Sztuka pomaga mi zbliżyć się do tego, co mnie prowokuje, i na to odpowiedzieć. Pomaga mi też, po drodze, zaznać większej pełni. Tworząc tę pracę, użyłem taśmy Super 8, by filmować klatka po klatce twarze przypadkowych mężczyzn na ulicach Buenos Aires. Pilność, obsesja, przypadkowość i estetyka wideo przywołują niejednoznaczną atmosferę tej przeszłości — tę samą amnezję, w której osadzona jest ta pamięć”. — Jonathas de Andrade