W Rigoletcie zdeformowana postać garbatego błazna na dworze w Mantui stanowi przeciwwagę dla jego cynicznego i potężnego pana — pozbawionego skrupułów uwodziciela, zestawionego z okrutnym i bezlitosnym błaznem. Rigoletto zachęca do podbojów Księcia i z aprobatą je przyjmuje, bezlitośnie drwiąc z jego ofiar, aż odkrywa, że Książę uprowadził jedyną osobę, którą naprawdę kocha — własną córkę. W rezultacie postać dworskiego błazna przeobraża się w postać tragiczną, która mimo jawnej niemoralności i złośliwości pozwala nam dostrzec oddanie, jakim darzy córkę, oraz jego przerażenie na myśl, że zniszczy go ten sam despotyczny świat, który sam pomógł stworzyć.