Już sam tytuł filmu Cláudio Kahns i Antônio Paulo Ferraz, Santo e Jesus, Metalúrgicos, jasno wskazuje, po czyjej jest stronie, i podkreśla jego mesjanistyczny wydźwięk. Poprzez grę słów nawiązującą do religijnych konotacji imion dwóch mężczyzn, zamordowanych podczas strajków robotniczych pod koniec lat 70. w São Paulo, film łączy świętość i samego Chrystusa z klasą robotniczą. To skojarzenie powraca w całym filmie, od samego początku, a podkreśla je nawet ksiądz. Męczeńska śmierć metalowców Nelsona Pereiry de Jesusa i Santo Diasa da Silvy stanowi punkt wyjścia do potępienia warunków pracy w fabrykach oraz represji, które następują, gdy robotnicy próbują się im przeciwstawić. Film przedstawia jednak także „oficjalną” wersję wydarzeń, posuwając się nawet do zamieszczenia wywiadów z człowiekiem, który zabił Nelsona. Oczywiście staje po stronie robotników, ukazując siłę uciskanych i bezczelność ich ciemiężycieli.