Pobożny starzec, zwolennik zamachowców-samobójców, przybywa do Kabulu, by odwiedzić swojego jedynego syna, który po zakończeniu świętej wojny pozostał w Związku Radzieckim. Zapisał syna do szkoły religijnej, „aby studiował Koran i wrócił do wioski jako mułła”. W Kabulu dowiaduje się, że jego syn postanowił zostać boskim zamachowcem-samobójcą, by trafić do nieba. Film przedstawia dwie różne siły wewnętrznego świata ojca: uczucia ojcowskie i świętą ideologię religijną. Widz jest świadkiem utraty przez niego jedynego syna i świętej wiary. Nakręcony w chaotycznym i brudnym Kabulu film ukazuje błędną interpretację religii oraz konflikt pokoleń.