Someone Else’s Country krytycznie analizuje radykalne zmiany gospodarcze wprowadzone przez rząd Partii Pracy w 1984 roku — prywatyzacja aktywów państwowych była częścią szerszego programu, którego celem było przekształcenie Nowej Zelandii w modelowe państwo wolnorynkowe. Retoryka „Rogernomiki” oparta na teorii skapywania ostrzegała, że nie ma zysku bez bólu, a tutaj teoria zostaje skonfrontowana ze skutkami społecznymi (zwolnieni pracownicy, zamykane urzędy pocztowe). Film, zrealizowany przez Alister Barry w 1996 roku, gdy skutki tych zmian były wciąż dotkliwie odczuwalne, szeroko wykorzystuje materiały archiwalne i wywiady z kluczowymi „świadkami historii”.