Pierwotnie tekst składający się z fragmentów, mniej lub bardziej autobiograficznych, dotyczących różnych postaci. Przeplatające się historie, pomieszane czasy, wspomnienia i wymysły. Wyłaniające się ze spotkanych głosów. Przypominają tekst niczym siostry. To głosy pamięci, cienie rzucane przez postacie, głosy dziewcząt, głosy niezdecydowania i przywoływania. Rozpoczynamy tę pracę: czytać, nagrywać (analogowo, z oddechem). Oto miejsce, miejsce odnalezione: liście winorośli na południu, smagane wiatrem Mistral: pejzaż. Gdzie jesteśmy? Tam, gdzie umiera chłopiec — czy zobaczylibyśmy to, co on widzi? Gdzie bawiło się dziecko w sąsiedztwie? W sercu narracji, w sercu pisanego słowa? Tak by się stało. Zbieranie obrazów, zmiana biegów, mnożenie pokoleń poprzez wsłuchiwanie się w głosy, czasem nawet we wspomnienia.