W pewnej wiosce niedaleko Parmy ustawiane są w rzędach białe plastikowe krzesła. Miłośnicy balli musicali wkrótce będą tłumnie zmierzać do wejścia, by posłuchać Omara Codazziego, i zostaną mimo deszczu. Omar Codazzi, a na scenie po prostu Omar, ma około 40 lat. Często ubrany na biało, z blond włosami związanymi z tyłu, śpiewa o miłości, przyjaźni i wspomnieniach z dzieciństwa. Bardzo przystępny, z szerokim uśmiechem, rozdaje swoim wielbicielom — głównie wielbicielkom — całusy i uściski dłoni. Ci nigdy nie szczędzą mu pochwał.