Po wojnie młoda kobieta z Sajgonu, wezwana przez rząd, wyjeżdża na wieś, by uczyć miejscową ludność miłości do ojczyzny. Odkrywa tam, że sama nie wierzy w to, czego naucza, że motyle i ptaki z recytowanych przez nią wierszy tak naprawdę jej nie interesują i że na wsi strasznie się nudzi.