Lekki, osobisty esej o kompulsywnej potrzebie sprzątania jednego mężczyzny. Reżyser Chris Hansen opisuje swoją nerwicę związaną z porządkiem, korzystając z pomocy rodziny i studentów. Przedstawia sposoby radzenia sobie z problemem (wyszukaną sztukę układania w stosy), a także jego psychologiczne podłoże (bałagan w kuchni z dzieciństwa). CLEAN FREAK skręca w stronę komedii deadpan, gdy Hansen inscenizuje nieudane próby skorzystania z programów samopomocowych. Być może najlepszym żartem jest to, że sam film nie powstałby bez obsesyjnej osobowości jego reżysera.