Znakomity dokument obserwacyjny nakręcony w urzędzie stanu cywilnego w St. Petersburg, dokąd ludzie przychodzą zgłaszać narodziny, zawierać małżeństwa, rozwodzić się i rejestrować zgony. „To jak teatr”, mówi jedna osoba na początku filmu — i rzeczywiście tak jest: to Teatr Życia. Młode kobiety pracujące w urzędzie mają zajęcie, w którym muszą mierzyć się zarówno z werbalnymi atakami i wyzwiskami, jak i z sytuacjami, gdy ktoś z nimi flirtuje, a także prowadzić radosne ceremonie ślubne. Twarze, radość, smutek, zabawa, rozpacz… Wszystko jest tu bardzo dobrze skomponowane, rytmiczne, pełne atmosfery, i spełnia oczekiwania wobec dokumentu: wielowarstwowego i uniwersalnego. I opowiadającego o Życiu.