Kiedy odjeżdżały autobusy, pielęgniarka powiedziała dzieciom: „Dziś musicie dużo się modlić, bo dziś pójdziecie do komina i spotkacie dobrego Pana”. Dzieci z okolicy znały te pojazdy i mówiły: „Patrzcie, znowu jedzie jeden z tych autobusów morderców”. Mówiły też sobie nawzajem: „Nie jesteś zbyt bystry, ty też skończysz w piecu w Hartheim, ciebie też powieszą w kominie”. Zamek Hartheim w pobliżu Linzu był jednym z kilku miejsc, w których w ramach nazistowskiego programu eutanazji eksterminowano „życie niegodne życia”. W latach 1940–1945 w Hartheim zagazowano ponad 30 000 osób z niepełnosprawnością intelektualną lub fizyczną, pacjentów szpitali psychiatrycznych i więźniów obozów koncentracyjnych. Dziś zamek Hartheim jest wynajmowany i zamieszkany. W miejscu, gdzie 40 lat temu tysiące istnień unicestwiono metodami przemysłowymi, życie toczy się dziś w banalnym rytmie codzienności. Film dokumentalny opowiada o zamku Hartheim — dawniej i dziś.