Podczas kręcenia „Flying over blue field” mieszkaliśmy w hotelu sanatoryjnym w Birtonas. Obserwowałem zabiegi lecznicze. Ludzie zanurzali się w kąpielach perełkowych, borowinowych i mineralnych. Chodzili w kółko, śpiewając, stali pod strumieniami zimnej wody. Wszystko to wydawało się świętym rytuałem, który uwalnia od życiowego brudu. Byli nadzy, jak dopiero co narodzeni, bez żadnych oznak zajmowanej pozycji społecznej. Film – niemy impresyjny obraz o „przystani” zmęczonych ludzi.