Shuichi Furukawa odbiera telefon od matki. Przypomina mu, że następnego dnia się przeprowadzają. Nazajutrz Shuichi wsiada do pociągu i wraca do rodzinnej miejscowości. Dociera do domu rodziców, ale nikogo w nim nie ma. Szuka klucza do domu pod doniczką, lecz nie może go znaleźć. Zaczyna wspominać dzieciństwo spędzone w domu rodziców. Shuichi dorastał z młodszym bratem, starszą siostrą, ojcem, który prowadził warsztat obuwniczy w garażu, oraz matką. Jako chłopiec Shuichi podkochiwał się w starszej kobiecie mieszkającej po sąsiedzku i lubił robić skarbonki z pustych butelek po whisky. Pewnego dnia podczas szkolnej wycieczki jego koledzy z klasy zabrali drugiemu uczniowi pudełko na lunch, a w końcu oddali je Shuichiemu. Wszyscy pozostali uczniowie skandowali „wyrzuć to”, a dawny przyjaciel Shuichiego patrzył na to z rozpaczą.