W październiku 2012 roku, po 123 latach, zamknięto fabrykę bawełny Honegger w Albino, w środkowej dolinie Bergamo, gdzie praca jest religią. W fabryce bawełny miejsce przy krośnie przechodziło z matki na córkę, a nowo zatrudnieni pracownicy byli pewni, że znaleźli „ol pà ’n véta” — chleb powszedni na całe życie. Śledząc przez całą zimę codzienne życie trojga pracowników pobierających zasiłek dla bezrobotnych, film opowiada o upadku — dziś już definitywnym — całej koncepcji pracy i społeczeństwa oraz o pustce, która po nim następuje. Ta transformacja dotyczy całych Włoch, gdzie w ciągu ostatnich pięciu lat ubyła jedna czwarta potencjału przemysłowego. Włochy nie mierzą się jednak jeszcze w pełni z tą transformacją. Skoro chleb się skończył, jak mamy na nowo wymyślić sobie życie?