Film ten stanowi spotkanie z kilkoma ważnymi ikonami historii malarstwa zachodniego, „próbując zarazem” — jak mówi reżyser — „zawsze tworzyć więź między sztuką a życiem, wykazywać się zuchwałością wobec tych obrazów, które dzięki publikacjom dokumentacyjnym [książkom i czasopismom] po raz pierwszy trafiły do powszechnej świadomości”. Przywołując historię sztuki w performatywny, żartobliwy sposób i nawiązując do tradycji żywych obrazów, Pistoletto wraz ze swoimi córkami, Cristiną i Marią Pioppi, „odgrywają” serię krótkich scen: Orfeusz i Eurydyka, Ernst Ludwig Kirchner, Raphael, Chaim Soutine, James Ensor, Edgar Degas, Vincent Van Gogh.