W scenariuszu klęski żywiołowej cała ludność Azorów zostaje zmuszona do opuszczenia wysp z powodu niekontrolowanego rozprzestrzeniania się hortensji, powszechnie występujących na tych wyspach kwiatów. Dwóch młodych żołnierzy, związanych z pięknem krajobrazu, prowadzi nas przez historie smutku tych, którzy zostali zmuszeni do wyjazdu, oraz wrodzonego pragnienia, by stawiać opór, pozostając na wyspach. Filmowa wędrówka staje się nostalgiczną i polityczną refleksją nad przynależnością terytorialną i tożsamością oraz rolami, jakie przyjmujemy w miejscach, z których pochodzimy.