Kim Chang-su, który brał udział w ruchu Donghak, po ucieczce przed japońską armią trafia do Mandżurii, a w końcu wraca do domu. Rozwścieczony zabójstwem cesarzowej Myeong-seong morduje japońskiego porucznika i trafia do więzienia. Po ucieczce z więzienia skupia się na ruchu demokratycznym: uczy cywilów i organizuje Sinminheo (organizację demokratyczną), a także zmienia nazwisko na „Kim Gu”. Po ponownym uwięzieniu wychodzi na zwolnienie warunkowe i wyjeżdża do Chin, gdzie bierze udział w tworzeniu rządu tymczasowego, z którego może kierować walką z Japończykami. Kim Gu odgrywa następnie rolę w działaniach Yun Bong-gila w Szanghaju, wydarzeniach w parku Hongkou, spotkaniu z Jiang Jishem oraz utworzeniu Koreańskiej Armii Narodowej, a dzięki serdecznej braterskiej miłości i wyraźnemu duchowi narodowemu przewodzi walce o niepodległość Korei. Gdy 15 sierpnia 1945 roku Korea odzyskuje niepodległość, wraca do ojczyzny.