Pod koniec XIX wieku Szanghaj jest podzielony na kilka zagranicznych koncesji. W koncesji brytyjskiej szereg luksusowych „domów kwiatów” zarezerwowanych jest dla męskiej elity miasta. Ponieważ chińskim dostojnikom nie wolno odwiedzać domów publicznych, są to jedyne miejsca, które mogą odwiedzać. Tworzą one samowystarczalny świat, z własnymi obrzędami, tradycjami, a nawet własnym językiem. Mężczyźni odwiedzają te domy nie tylko po to, by spędzać czas z kurtyzanami, lecz także by jadać, palić opium, grać w madżonga i odpoczywać. Pracujące tam kobiety znane są jako „kwiaty Szanghaju”.