Można wybaczyć pomylenie Charliego Siema z Jamesem Bondem. Niezależnie od tego, czy jedzie pomarańczowym Porsche do swojej rezydencji na klifie w Monako, zamawia martini czy prezentuje się elegancko w garniturze od projektanta, jest człowiekiem z misją. Nie chodzi mu o tropienie SPECTRE, lecz o dążenie do perfekcji we wszystkim, co robi. Czy występuje na scenie, nagrywa albumy, czy wybiera garnitur — Charlie wymaga tego, co najlepsze, od siebie i innych. Mimo świty zwanej „Aniołkami Charliego” jest samotny i skarży się, że ludzie nie potrafią się z nim utożsamić. Duńska reżyserka Eva Mulvad z cierpliwością i rozmachem zagłębia się w ten uprzywilejowany świat, by odnaleźć wspólne dążenia i pragnienia.