Fulton nakręcił film podczas krótkiego pobytu na Harvardzie, gdzie został zaproszony do prowadzenia zajęć przez Roberta Gardnera, swojego przyjaciela i współpracownika (Fulton później pracował między innymi jako operator przy dokumencie Gardnera z 1981 roku Deep Hearts). Reality’s Invisible można opisać jako portret Carpenter Center, jest to jednak portret niezwykle idiosynkratyczny i osobliwy. Fulton oprowadza nas po betonowej przestrzeni zaprojektowanego przez Le Corbusiera budynku Center — jedynej budowli tego architekta w Ameryce Północnej — lecz przede wszystkim pokazuje studentów tworzących i omawiających swoje prace w towarzystwie takich postaci jak Gardner, teoretyk Rudolf Arnheim, artysta Stan Vanderbeek, filmowiec Stan Brakhage i grafik Toshi Katayama.