Tytuł tego filmu, zaczerpnięty z tekstów architekta Kengo Kuma, sugeruje sposób patrzenia na wszystko jako na „wzajemnie połączone i splątane” — na przykład na to, co historyczne i współczesne, oraz na narzędzie i artefakt. Obrazy i przedstawienia dwóch struktur w Portland Metropolitan Area, które mają bezpośrednie i złożone związki z ludem Chinookan zamieszkującym te ziemie, splatają się z nagraniami audio jednego z ostatnich użytkowników chinuk wawa, kreolskiego języka Chinookan. Te lokalizacje materii opierają się sprowadzeniu ich do roli obiektów i ponownie domagają się przestrzeni i czasu poświęconych wędrówce jako świadomemu działaniu oraz wzmacnianiu wspólnego użytkowania.