Film ten jest hołdem dla Strefy Gazy i dla możliwości, jaką niesie nadzieja w obliczu beznadziei. Ouroboros, symbol węża zjadającego własny ogon, oznacza zarazem koniec i początek: śmierć jako odrodzenie. Ten 74-minutowy eksperymentalny film fabularny, który przemienia zniszczenie Gazy w opowieść o złamanym sercu, stawia pytanie o to, co znaczy być człowiekiem, gdy ludzkość zawiodła. Przybierając formę historii miłosnej, film skupia się na postaci Diego Marcon, mężczyzny, który wyrusza w cykliczną podróż, by uwolnić się od bólu, ale doświadcza go raz za razem. W ciągu jednego dnia jego podróż łączy w jeden krajobraz terytoria rdzennych Amerykanów, starożytne włoskie miasto Matera, zamek w Bretanii i ruiny Strefy Gazy.