Bezrobotna bizneswoman Elke z Golzow, opiekunka osób starszych Karin z Wuppertalu, pierwsza nauczycielka klasy, Marlies Teike, oraz Gudrun, była burmistrzyni Genschmar, a także ich ojciec, wieloletni przewodniczący LPG w Golzow. W czwartej części nieodwołalnie ostatniego filmu o dzieciach z Golzow: monterzy maszyn rolniczych Bernhard i Eckhard oraz dr Manfred Großkopf, dyrektor zarządzający Landwirtschafts-GmbH Golzow, która powstała z LPG. Epilog ponownie przywołuje spotkanie niektórych dawnych uczniów przy piaskownicy w przedszkolu, w przeddzień pierwszej rocznicy zjednoczenia Niemiec. Przy dźwiękach piosenki ze szkoły w Golzow, która w przyszłości chce się nazywać „Szkołą Dzieci z Golzow”, kamera opuszcza wieś i ukazuje z lotu ptaka rzekę Odrę, płynącą przez rozległą równinę rozlewisk w stronę morza.