Wychodząc od materialnych zapisów wczesnych kolonialnych „ekspedycji naukowych” i „kampanii pacyfikacyjnych”, prowadzonych przez francuskich kolonizatorów w Afryce Północnej, opowieść śledzi losy społeczności młodych nomadów i wędrowców, którzy tworzą wyobrażone, utopijne społeczeństwo. Rekonstrukcje, improwizacje i wywiady przeprowadzone z mieszkańcami Algieru, wyspy Kythira oraz społeczności Prosfygika w Atenach składają się na dzieło, ukazując alternatywne formy czasowości i autonomiczną przestrzeń.