Ten dokument przygląda się życiu i twórczości irańskiej artystki Monir Shahroudy Farmanfarmaian, która po raz pierwszy zwróciła na siebie uwagę w latach 70., gdy zapoczątkowała współczesne formy geometrycznych prac z luster. Monir stworzyła język artystyczny inspirowany tradycyjnym irańskim rzemiosłem i architekturą; ważną częścią jej artystycznego uniwersum były również lata kształtujące spędzone w Nowym Jorku w latach 40. i 50. oraz nieustanne rozmowy z niektórymi z najbardziej eksperymentalnych artystów XX wieku. Film w intymny sposób przygląda się życiu artystki i jej praktyce, a także ukazuje, jak stała się jedną z najbardziej innowacyjnych i wpływowych artystek działających obecnie na Bliskim Wschodzie. Od jej metody konstruowania lustrzanych mozaik, przez odkrywanie jej przeszłości po przemianach politycznych w jej kraju i późniejszą migrację do Nowego Jorku, aż po odnowę artystyczną wywołaną jej powrotem do Teheranu po 25 latach nieobecności — film stanowi inspirującą kronikę Monir u szczytu kariery.