Film powstał na bazie niedokończonego filmu krótkometrażowego Puce Women. Rozpoczyna się od ujęcia, w którym kamera obserwuje zdejmowanie z wieszaka sukienek w stylu klaperek z lat 20. Sukienki są zdejmowane i „tańczą” z wieszaka w rytm muzyki. (Oryginalną ścieżkę dźwiękową stanowiła muzyka operowa Verdiego; w latach 60. Anger ponownie wydał film z nową ścieżką dźwiękową w stylu psychodelicznego folk rocka, wykonaną przez Jonathan Halper.) Kobieta o długich rzęsach, Yvonne Marquis, ubiera fioletową suknię puce i podchodzi do toaletki, by nałożyć perfumy. Kładzie się na szezlongu, który zaczyna poruszać się po pokoju, a następnie wyjeżdża na patio. Pojawiają się borzoje i kobieta przygotowuje się, by wyprowadzić je na spacer.