Szwajcarsko-japońska reżyserka Aya Domenig, wnuczka lekarza dyżurującego podczas bombardowania atomowego Hiroszimy w 1945 roku, próbuje zrozumieć doświadczenia zmarłego dziadka, poznając losy lekarza i byłych pielęgniarek, którzy przeżyli to samo. Gdy zbiera wspomnienia i poznaje obecne poglądy ostatnich ocalałych, w Fukushimie dochodzi do katastrofy nuklearnej i historia zdaje się powtarzać. Śledząc przeszłość zmarłego dziadka, który jako młody lekarz pracował w szpitalu Czerwonego Krzyża w Hiroszimie po zrzuceniu bomby atomowej na miasto, reżyserka spotyka lekarzy i pielęgniarki, którzy wówczas przeżyli podobne doświadczenia. Aż do śmierci w 1991 roku jej dziadek nigdy nie potrafił opowiedzieć o tym, co przeżył, lecz przejmujące historie i otwartość jej rozmówców przybliżają ją do jego przeszłości.