Pete nie jest nowicjuszem w odnoszeniu sukcesów — jako muzyk rockowego zespołu tworzył przebojowe albumy. Kiedy rozstaje się z zespołem i nagrywa swoją pierwszą solową płytę, po raz pierwszy przekonuje się, co oznacza klapa. Nie spodziewał się tego. Jest niepewny siebie i zdesperowany, podczas gdy jego żona Lena traktuje ten cios jak wyzwanie. Pete z zazdrością obserwuje, jak Lena staje się coraz bardziej niezależna i pewna siebie w swoim otoczeniu. W domu dochodzi do kłótni, aż wszyscy pakują walizki. Sam, tęskniąc za Leną i czując do niej czułość, Pete komponuje na swoim białym fortepianie „Bolero”, które ma ją przywołać.