Ten poetycki rdzeń młodych ludzi pojawia się także w mniej znanym filmie Stanukiny Your very personal poetry (Свои, совсем особые стихи, 1982), wspaniałym obrazie o klasie poetyckiej. To właśnie tutaj przypomina się podziw Kogana dla emocjonalnego talentu dokumentalnego Lyalya. To również tutaj przypomina się portret Lyalya nakreślony przez Kosakovsky’ego: osoby o niezwykle bogatym życiu uczuciowym, wrażliwej i energicznej, dziecinnej i kobiecej, piskliwej i cichej. Młodzi poeci są cudownie przekorni, z szacunkiem uwielbiają „Aleksandra Siergiejewicza”, pana Pushkina, i twórczo się nim bawią — a może nawet go dekonstruują — jako wyłącznym znakiem towarowym Rosji w dziedzinie wysokiej kultury i literatury.