W ciągu 150 lat, dwukrotnie naznaczonych całkowitym zniszczeniem — straszliwym trzęsieniem ziemi w 1923 roku i nalotami bombowymi z użyciem bomb zapalających w 1945 roku — po których nastąpiło spektakularne odrodzenie, Tokio, dawne miasto Edo, stało się największą i najbardziej futurystyczną stolicą świata. Ta przemiana była napędzana wyjątkową odpornością jego mieszkańców i wzbogacana przez unikalne zjawisko hybrydyzacji kulturowej.