Na początku lat 30. XIX wieku w Teksasie w każdej chwili mogło dojść do wybuchu konfliktu. Choć regionem rządził Meksyk, zamieszkiwało go ponad 20 000 osadników ze Stanów Zjednoczonych, oburzonych tym, co uważali za restrykcyjną politykę Meksyku. Meksykańscy urzędnicy, zaniepokojeni nielegalnym handlem i imigracją, byli gotowi zaciekle walczyć o utrzymanie prowincji pod swoją kontrolą. Pomiędzy nimi znaleźli się mieszkańcy regionu — 4 000 teksańskich Meksykanów, czyli Tejanos. Gdy widmo wojny stawało się coraz realniejsze, Tejanos musieli opowiedzieć się po jednej ze stron. Wielu zdecydowało się walczyć u boku anglosaskich sąsiadów przeciwko armii wysłanej z Mexico City. Konflikt postawił brata przeciwko bratu i spustoszył społeczność. Zakład Tejanos na bardziej dostatnią przyszłość w niepodległym Teksasie okazał się tragiczny. Po rewolucji Tejanos przytłoczyła fala anglosaskiej imigracji — zostali obcymi na ziemi, której bronili.