Ten dwukanałowy film, zainicjowany jako eksperyment w komunikacji na odległość, powstał w wyniku wymiany z Fredem Motenem, poetą i teoretykiem, którego twórczość bada reprezentację i tożsamość w czarnej kulturze awangardowej. Moten i Tsang przez dwa tygodnie codziennie zostawiali sobie wiadomości głosowe, ani razu nie nawiązując bezpośredniego kontaktu, lecz często rozwijając wątki z poprzedniej wiadomości drugiej osoby. Nagrania tych wiadomości stanowią komentarz głosowy do ujęć twarzy Motena i Tsang, którzy patrzą prosto w kamerę z pozbawionym emocji wyrazem twarzy.