Stambuł, współcześnie. Miasto stało się jedną wielką maszyną, która rozdziela ludzi. Ulicami miasta niosą się głosy młodych pracowników i pracownic. Surową rzeczywistość niepewnego okresu gospodarczego odczuwa każda z części tego, co pozostało z tureckiej struktury klasowej. Kurdyjska dziewczyna sprzeciwia się zasadom rodziny i tradycji. Ostatni młody członek podupadłego klanu z żalem wspomina przeszłość. Dziecko zmuszone jest pracować na utrzymanie rodziny, ponieważ tylko ono zarabia jakiekolwiek pieniądze. Młody bezrobotny mężczyzna sprzedaje się turystom przed Błękitnym Meczetem. Jego ciało to ostatnie narzędzie pracy, jakie mu pozostało. Rozdarty między Zachodem a Wschodem Stambuł staje się symbolem świata, który nie może ani wrócić, ani (jeszcze…) ruszyć naprzód.