Jak pada w filmie, o. Jung był „prawdziwym” człowiekiem, który potrafił spotkać drugą osobę po prostu jako osobę, przekraczając nie tylko granice religii, lecz także wszelkie ludzkie podziały, takie jak rasa czy narodowość. Nie znaczy to, że był wielkim, doskonałym człowiekiem. Był „zwyczajną” osobą, która łatwo wpadała w zły humor, urządzała pijackie wybryki i miała śmierdzące stopy. Jeśli było w nim coś wyjątkowego, to fakt, że świadomie wybrał ubóstwo i potrafił się nim cieszyć.