Autobiograficzne teksty i listy reżysera filmowego Manuela Guimarãesa, wymieniane przez niego z przyjaciółmi, stanowią oś intymnej opowieści o jego życiu, troskach społecznych i pasji do kina — przy okazji powracając do wielu filmów XX wieku oraz do jego kompletnej filmografii. Jeden z segmentów dokumentuje epickie próby reżyserów ominięcia oficjalnej cenzury, aby pokazywać swoje filmy poza granicami kraju.