Opera za trzy grosze określa się mianem „opery dla żebraków” i rzeczywiście była próbą zarówno satyry na tradycyjną operę i operetkę, jak i stworzenia nowego rodzaju teatru muzycznego opartego na teoriach dwóch młodych niemieckich artystów: kompozytora Kurta Weilla oraz poety i dramaturga Berta Brechta. Spektakl otwiera stylizowana barokowa uwertura, nawiązująca do źródła Threepenny, The Beggar's Opera — błyskotliwej i niezwykle udanej parodii oper Handla, napisanej przez Johna Gaya w 1728 roku. W krótkim prologu po uwerturze na scenę wchodzi obdarta postać z katarynką i rozpoczyna pieśń opisującą zbrodnie osławionego bandyty i kobieciarza Macheatha, „Mack the Knife”. Akcja rozgrywa się na jarmarku w Soho w Londynie, tuż przed koronacją królowej Wiktorii. W tej inscenizacji Weill champion HK Gruber poprowadził Ensemble Modern w wykonaniu pełnej oryginalnej partytury Weilla; po raz pierwszy od wielu lat zabrzmiała ona w Niemczech. Inscenizacja została wyemitowana w niemieckiej telewizji (3sat).