Ta apokaliptyczna komedia językowa rozważa relację między językiem, znaczeniem a rozkładem społecznym, a jej scenariusz powstał na podstawie języka „podwójnej mowy” zaczerpniętego z różnorodnych źródeł medialnych. Czerpiąc tytuł z określenia używanego przez Pentagon na katastrofę, Involuntary Conversion przywołuje pustkę i wszechobecny niepokój charakteryzujące kulturę końca XX wieku. Bezcielesny głos, który mógłby należeć do hipnotyzera lub rzecznika rządu, opowiada o serii wydarzeń, których wspólnym wątkiem jest poczucie zbliżającej się katastrofy. Nastrój zawieszony jest gdzieś pomiędzy koszmarem a powściągliwym humorem, a napędza go narracja równie enigmatyczna jak język, który odsłania. Ikoniczny kształt myśliwca unoszącego się na idealnym niebie ma upiorny charakter gry wideo, a faktura telewizji służy temu, by obrazy sprawiały wrażenie głęboko zakorzenionych w codzienności.