Rhapsody in Two Languages to filmowa symfonia miasta przywodząca na myśl dzieła Waltera Ruttmanna i Dzigi Wiertowa, pean na cześć Montrealu lat 30., zestawiający stare z nowym: wozy konne, efektowne nowe samochody, ruchliwe ulice, mnichów przechodzących przez jezdnię w niedozwolonych miejscach i szalone nocne życie, a nakładające się na siebie i wirujące obrazy sugerują, jak bardzo wszystko mogło wymknąć się spod kontroli po zachodzie słońca.