Mieliśmy wygodne życie, dopóki mój ojciec nie zbankrutował, a ja nie obwiniłem go za nasze nieszczęście. Mam 30 lat i wciąż mieszkam z rodzicami, ale nie rozmawiam z ojcem. Odbywa się ślub mojego brata, na który nie idę. Poprosiłem przyjaciela, żeby sfilmował ślub, a szczególnie mojego ojca. Ten film jest dla mnie okazją do zmiany podejścia do każdego członka mojej rodziny poprzez rozmowę z nimi.